شاگرد پدر

بسمه تعالی .

دوست عزیزی به نام کوچک امّا در معنا و باطن بزرگ (سجاّد) پس از خواندن مطلب( پاسخ به یک سوال)مطلب زیر را دواطلبانه و بی آنکه در جریان باشند و به لحاظ برداشت شخصی شان نوشته اند . چون نقطه نظرات شان خوب بود و نظرشخصی وبرداشت خودشان بود جهت استحظار بعضی دوستان در وبلاگ به مدت زمان محدودی می گذارم  . متن زیر اصل پیام آقا سجاد است که بدون اضافه و کم در ادامه آمده است .

خداوند مسیر قرب به خودش را به ما نشان دهد .

شروع پیام :

سلام و ادب. حضور محترم شما چند نکته را عرض می کنم.(به عنوان کوچک تر شما)
به عقیده بنده نه شناخت سلسله اساتید و نه اتکا به قول دیگران برای شناخت هر استادی کامل است و لازم.
بهترین اصل برای شناخت استاد جرجانی رابطه با ایشون است.
چرا فردی می گوید وقتی ایشان را میبینم تا مدتی در روحیه ام تاثیر مثبت میگذارد؟
چرا وقتی انسان با ایشون تعامل و رابطه دارد از اخلاق و تواضع استاد در تحیر می ماند؟
چرا هر نصیحتی که استاد شخصا در زندگی به آدم میکنه دقیقا مطابق با میل باطنی و موفقیت زندگی فرد است؟
جناب جرجانی فرمودید این مطالب را دیگران هم بالای منبر می گویند. باور کنید حرف قشنگ زیاد است. کتابها پر است از این حرفا. اما به خدا قسم مهم این است که حرف از زبان چه کسی شنیده شود.
این همه سخنران هست که حرفای قشنگی میزنند اما فقط کافی است جایی بخوانی که استاد جرجانی فرموده اند به پدر و مادرت احترام بگذارو آن وقت است که در زندگی غوقا می کند.
زمانی که در همایشی در تهران روحانی را که اهل مشهد بود دیدم وقتی اسم از استاد بردم و اصلا اسم استاد را هم تا به حال نشنیده بودند فهمیدم که قرار نیست همه استاد را بشناسند.
التماس دعا جناب جرجانی.