پیامبر (ص)فرمودند: آیا می دانید چه کسی توبه کرده است؟ پاسخ دادند: نه یا رسول الله. حضرت فرمودند: کسی که توبه کند اما دل ها و قلب هایی را که به درد آورده را به دست نیاورد توبه نکرده است.

اولین شرط توبه این است که دل‌هایی را که بدون عذر شرعی رنجانده ای به دست بیاوری. از افرادی که از ما رنجیده اند حلاّلیت بطلبی. و الّا اگر هفتاد بار هم بگویی أستغفر الله ربی و أتوب الیه و استغفار هفتاد فصل امیرالمؤمنین را هم بخوانیم باز هم پذیرفته نمی شود چون توبه عمل است. لفظ جزء است.

دومين شرط توبه اين است كه به عبادت هایش بیفزاید. پس اگر توبه کردی بايد به عبادتت بیفزایی. وقت بیشتری برای نماز و دعا و قرآن بگذاری. واقعاً زمان بگذارد برای حرم و این نوع جلسات.

شرط سوم: کسی که توبه کند و لباسش را عوض نکند اين هم توبه نکرده است. مخصوصاً زن ها باید پوشش‌شان اسلامی باشد. مردها و جوان های ما این مُدهای غربی را بگذارند کنار. لباسی مناسب مسلمان ها بپوشند. یک زن و مرد مسلمان خودش را تشبیه به کفار نمی کند كه مَن تشّبه بقومٍ فهو منهم؛ کسی که شیاهتی به قوم و قبیله ای برساند از آن‌ها است. گاهی مشاهده می شود دختر پنج تا شش ساله و کمتر و بیشتر را با وضعیتی زننده از لحاظ لباس و چهره درست می کنند و می آورند پیش مردها و یا خیابان ها و بعد هم می گویند هنوز به تکلیف نرسیده!

دختر بچه ای را آوردند پیش مردها در حضور حضرت امام رضا(ع). ایشان فرمودند: این دختر را ببرید پیش زنها. عفت و حیا را از الآن به او یاد بدهید. و الّا اگر عادت کند بعداً سخت است. پس نوع لباس، رنگ و دوخت آن باید اسلامی باشد.

در بعضی از روایات برخی لباس ها مزّمت شده است. این کلاه های انگلیسی(فرنگی) مزمّت شده است. چون لباس یهودی ها است. یا کراوات می بندند. این کراوات شعار مسیحی ها است. فلسفۀ کراوات از ریسمان دار حضرت عیسی(ع)است که از اصل هم دروغ بوده است که گفتند ریسمان حضرت عیسی(ع)را پاره پاره کردند و به گردنشان انداختند. پس مسلمان باید لباسش مناسب باشد. رنگ لباس، نوع دوخت، نوع مدل و...در نفس و جان انسان اثر دارد. حتی اسم هم اثر دارد. چرا در اسلام روی اسم این قدر تأکید شده است؟ چرا یکی از حقوقی که فرزند بر والدین خود دارد این است که برایش اسم اسلامی مناسب انتخاب کنند؟ اما بعضی ها اسم غربی ها را روی بچه ها می گذارند و می گویند: باید اسمی بگذاریم که در مدرسه خجالت نکشد. وای بر آن خانواده ای که از اسم های اسلامی مانند زهرا، فاطمه، انسیه، حوریه...و حسن و حسین، جعفر، محمد... را ارتجاع بداند و اسامی غربی را فرهنگ بداند. این اسم تأثیر می گذارد. اگر اسم و خوراک و پوشاک اثر نداشت پیغمبر(ص)و ائمه ان قدر تأکید نمی کردند. ما حق نداریم هر طور دلمان خواست عمل کنیم. ما مسلمانیم. ببینید ائمه و انبیاء چه اسامی برای فرزندانشان انتخاب می کردند. ما امام و پیشوا داریم. روی هوای نفس نباید عمل کنیم.

شرط چهارم: کسی كه توبه کند و اخلاق و نیتش را عوض نکند توبه نکرده است.

شرط پنجم: کسی كه توبه کند و زبانش را کنترل نکند توبه نکرده است.

شخصی آمد خدمت پیامبر(ص)عرض کرد: من را نصیحت کنید. حضرت فرمودند: زبانت را حفظ کن. پرسید: باز هم نصیحت کنید، باز فرمودند: زبانت را کنترل کن. سه بار سؤال کرد و هر سه بار پیامبر(ص)فرمودند: زبانت را کنترل کن.

علمای اخلاق وقتی کتاب نوشتند قسمت خوبی را به گناهان زبان اختصاص داده اند. بیش از هفتصد و سی روایت راجع به زبان و کیفیت حرف زدن آمده است.

روایت است که هر روز صبح اعضاء با هم حرف می زنند وقتی می آیند سراغ زبان، زبان از آنها سؤال می کند: حالتان خوب است؟ اعضای دیگر می گویند: اگر تو بگذاری حال ما خوب است. وقتی از امام سجاد(ع)سؤال کردند: کلام بهتر است یا سکوت؟ فرمودند: برای هر کدام آفتی است. اگر از آفت ایمن باشد کلام بهتر است. انبیاء برای حرف آمده اند. بیش از صد هزار روایت از اهل البیت رسیده است كه اينها نتیجۀ کلام است. قرآن و انجیل و زبور و نهج البلاغه و صحیفۀ سجادیه نتیجۀ کلام است. اگر کلام به جا باشد دارو است. اگر بی جا استفاده شود سّم است. خیلی ضرر دارد. لذا کسی که توبه کرده است باید زبانش را حفظ کند. زبان عضوی است که بیش از دویست و پنج  نمونه گناه از او صادر می شود.

زبان سرخ سر سبز می دهد بر باد

در روایت است که روز قیامت خداوند زبان را از هر عضوی بیشتر عذاب می کند. تا انجا که زبان می گوید: چرا من را این قدر عذاب می کنید؟ ندا می آید که زبان! تو فتنه ها برپا کردی، خون ها ریختی، آبروها و حیثیت ها را بر باد دادی. قهرها و قطع رحم ها کار تو بود. حضرت فرمودند: هیچ عضوی از زبان بیشتر سزاوار زندانی کردن نیست.

و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته